Domowego złodzieja nikt się nie ustrzeże.
Domowego złodzieja nikt się nie ustrzeże.
Nie myśli o posagu ten, kto kocha szczerze.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Na świętego Stanisława żyto jak ława.
Początek dobry i koniec bywa podobny.
Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.
Boskie młyny pomału mielą, ale dobrze.
Nie myśli o posagu ten, kto kocha szczerze.
Na świętego Stanisława żyto jak ława.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Droższa jest wolność niż drogie złote dostatki.
Lepszy czasem jeden wieczór niż dwa poranki.
Komu się wiedzie, temu się i kogut niesie.
Skórę niedźwiedzia sprzedają, a niedźwiedź w lesie.
Nie wszystkim bydlętom natura dała rogi.
Komu brak odwagi, musi mieć dobre nogi.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Na świętego Stanisława żyto jak ława.
Co jednemu pomaga, to drugiemu szkodzi.
Gdy się dwaj nie zgadzają, trzeci ich pogodzi.
Na świętego Stanisława żyto jak ława.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Chytry z chytrym nie utworzą dobrego związku.
U Polaka co w sercu, to i na języku.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Na świętego Stanisława żyto jak ława.
Powiedz mi, z kim obcujesz, a powiem ci, ktoś ty.
Było dwóch braci mądrych, a trzeci żonaty,
Cudze kraje chwalmy, a swoich się trzymajmy.
Nie znamy, co mamy, póki nie postradamy.
Kto na dwóch stołkach siada, ten na ziemię pada.
Biała wielkanoc mało masła zapowiada.
Leniwego konia uciska każde siodło.
Do konia i białogłowy przystępuj śmiało.
Nie ma słodszego jabłka niźli własna matka.
Kto garścią ziemię nosi, ten góry doczeka.
Chytry z chytrym nie utworzą dobrego związku.
U Polaka co w sercu, to i na języku.
Droższa jest wolność niż drogie złote dostatki.
Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki.
Wstecz: Tego oko szuka, co sercu miłe.